Arafta Olmak

   Cennet ve Cehennem arasında kalmaktır arafta olmak. Doğru ile yanlışın, iyi ve kötünün arasında olmaktır. Laik kesim ile dindar, Kürt ile Türk, Müslim ile Gayrimüslim arasında olmaktır bu ülkede… Savaşa inat barıştan yana olmak, çatışmaya inat uzlaşmadan yana olmak, şiddete inat konuşmaktan yana olmaktır arafta olmak... Okumak, araştırmak, yaşadığın hayatı sorgulamaktır. Biraz paranoyak olmaktır arafta olmak, doğru ve gerçeği bulabilmek uğruna. Herkes gibi olmamak ama herkesten de farklı olmamaktır. Sürünün bir parçası olmaktansa çoban olmaktır. Paranın, mevkinin, şöhretin değil de insanlığın, erdemin, hakkın hukukun peşinde koşmaktır. Üstün olanın değil haklı olanın yanında olabilmektir.

   Zordur arafta kalmak. Yalnızlaştırır insanı. Farklı düşünmeye ve yaşamaya başlarsın zamanla. Başarısız olursun birilerinin gözünde, değersiz… Hiç kimseye yaranamazsın. Yaralarına da derman bulamazsın. Dermanı bulsan, bu sefer de yaranı iyileştirecek hekimi bulamazsın. Kızarsın kendine, neden ben de onlar gibi olamıyorum diye, sonra susarsın… Sorduğun sorulara cevap bulamazsın çoğu zaman. Ama gene de sormaya devam edersin. Cevabını bulamayacağını bilsen bile… Yorulursun çoğu zaman mücadele etmekten. Pes edersin bazen, bir köşeye çekilir ağlarsın tek başına… Ufak bir çocuğun yüzünde bulursun yıllardır aradığın huzuru. İçindeki o masum çocuğun…

Yorum Yaz